Υπάρχει ένα δάκρυ που δεν είναι για κανέναν.Δραπετεύει από τα μάτια μου μα δεν είναι καν για μένα.
Δεν είναι δικό μου.
Ούτε για σένα είναι.
Είναι από την ψυχή μου προς το τίποτα
Στο ΤΙΠΟΤΑ έχω αφιερώσει τα πιο δικά μου.
Στο τίποτα έχω αποθέσει τις πιο μεγάλες μου ελπίδες, τα πιο σβησμένα φώτα μου, τις αγάπες και τα μίση μου, τα πάθη μου και την ακοή μου.
Το τίποτα ακούω κάθε που ξημερώνει και στο τίποτα μιλώ όταν βραδιάζει.
Ζω γιατί εμπνέομαι από την κάθε σκέψη μου. Κι από τις άσχημες κυρίως.
Οι όμορφες δεν με κρατάνε στη ζωή, με κάνουν να θέλω να φύγω για να μην τις φτάσω κι ύστερα να χαθώ AΦΟΥ ΔΕ ΘΑ ΕΧΩ ΠΙΑ ΠΡΟΣΜΟΝΗ...
Οι άσχημες οι σκέψεις μου όμως μου δείχνουν ότι έχω λόγο ακόμη να ζω.
Όταν οι σκέψεις γίνουν όλες όμορφες, δε θα 'χω τίποτα πια να δώσω. Δε ζω για να επιδιώκω ομορφιές.
Ζω για να αποτρέπω ασχήμιες.
Επειδή έτσι...........
Όσο κυνηγάς τις ομορφιές, τόσο ασχημαίνεις... Η ευτυχία γίνεται εμμονή κι εσύ ύαινα έτοιμη να κατασπαράξει όποιον σταθεί ανάμεσα σε σένα και το ζητούμενό σου.
Όσο αποφεύγεις τα άσχημα, τόσο ομορφαίνεις... Γιατί η ομορφιά σου είναι στην ικανότητα του νου σου και στη δύναμη της καρδιάς σου.
Να αγαπάς χωρίς να θέλεις
Να πονάς για όσα δε φταις και για όσα φταις να υπομένεις...
Να δικαιολογείς χωρίς να καταλαβαίνεις
Να συμπαραστέκεσαι χωρίς να το ξέρεις
Να ακούς τη σιωπή και να μιλάς με το βλέμμα σου
Να νιώθεις μόνος και να μην ψάχνεις συντροφιά αλλά να ψάχνεις μια μοναξιά που φωσφορίζει στο σκοτάδι σου και οδηγεί τη στιγμή σου στο άπειρο
___/\__/\__/\__/\___/\________________________
4 σχόλια:
Ηταν η ωρα του Στελλα...
αφησα τα δακρυα μου να κυλησουν..
σιγα το νεο..
εδω και καιρο η βροχη δεν σταματα
οι ιδιες και απαραλαχτες σταγονες
πεφτουν σαν μαχαιριες πανω στο σωμα μου και την καρδια μου..
δεν ειναι ολες για εμενα
δεν ειναι ολες απο θλιψη η απογνωση
και δεν μου ανηκουν ολες
κοιτω γυρω μου και βλεπω
πονους ιδιους
και μοναξιες με ιδιο ονομα
ελπιδες σβησμενες
που προσπαθω με ενα φιλι
να τους δωσω ζωη
ξερεις φιλεναδα
σπανια συναντω ανθρωπους με τοση ψυχη και αγαπη..σπανια οι λεξεις με κανουν να κλαιω..συνηθισα στις πραξεις που πονανε..
και εσυ..
ενα χαμογελο μεσα στην θλιψη
παραπετασμα το γελιο σου
μα εγω σε βλεπω
και σιχτιριζομαι που βλεπω την ωρα της αναρτησης και σκατα με πηρες τηλεφωνο να μοιραστεις ενα γελιο η ενα δακρυ..
ζεις οταν το αποφασισεις
πεθαινεις οταν το αποφασισεις
Από δάκρυ σε δάκρυ υπάρχει διαφορά!
Δάκρυα χαμένα οι στάλες της ψυχής μας προς το τίποτα. Μαργαρίτες, τα δάκρυα προς κάτι.
Υπάρχουν τόσα πολλά για τα οποία μπορούμε να στραγγίξουμε τα δάκρυά μας, που μου φαίνεται σπατάλη να τα χύνουμε για το τίποτα.
Αν όμως αυτό το τίποτα, είναι αυτό που θα θέλαμε να έχουμε και μας λείπει; Μήπως τελικά κλαίμε για κάτι που η απουσία του γεμίζει τη ζωή μας με τίποτα;
Δάκρυα, καυτά δάκρυα! Γιατί άραγε είναι αλμυρά; Μάλλον είναι η γεύση της ζωής. Η νοστιμιά της...
Ξέρεις φιλενάδα, δε θυμάμαι αν στο έχω ξαναπεί, αλλά ο ήλιος λάμπει περισσότερο όταν τον κοιτάς με βουρκωμένα μάτια!
Τίποτα δεν υπάρχει ομορφότερο, από ένα χαμόγελο που σχηματίζεται κάτω από δυο μάτια στα οποία στεγνώνουν τα δάκρυα.
Κορίτσια εσείς με ξέρετε...
αφήνω να δουν μόνο την επιφάνεια
Είναι πιο ασφαλές... & μ εχει γλιτωσει απο πολλές κακοτοπιές
Οτι δεν αξίζει πραγματκά το προσπερνάω, αν αξίζει κάτι για να σωθεί, τότε θα βάλω τα δυνατά μου...
Αλοίμονο όμως στη στιγμή που θα κατεβάσω τον διακόπτη στο OFF
Το μόνο που φοβάμαι τώρα είναι μη με προλάβει ο διακόπτης... και δεν αξίζει τελικά τον κόπο να το κάνω...
Δημοσίευση σχολίου