Είναι κάποιες νύχτες που το θρόϊσμα του ανέμου μας υπενθυμίζει κάποιες στιγμές που πέθαναν παλιά.Απλά στιγμιότυπα της συνειδητότητάς μας, γεμάτα αισθήσεις.
Ζωές του ενός λεπτού, που ενεργοποίησαν όλα μας τα κύτταρα και μετά χάθηκαν στον χρόνο…
Ομορφες εκδρομές που ζωγράφισαν ευχές σε ένα απαλό φόντο…
Ενα τέτοιο φλάς-μπάκ κάθε τόσο, κάνει το τώρα ακαθόριστο…
Συνήθως ευθύνεται μια ...σύμπτωση... μια απαλή μελωδία.... μπορεί & οτιδήποτε...
Κάπου εκεί, η προσωπική πραγματικότητα του καθενός μας ζωγραφίζει το άμεσο μέλλον με πινέλα τα πεπραγμένα και χρώματα τις προσδοκίες....
Μιά αληθινή συνωμοσία του σκοτεινού τμήματος του εγκεφάλου με ότι πιο "πραγματικό" έχει να σου προσφέρει η ζωή, που είτε σε βρίσκει σύμφωνο είτε όχι, έχει τον τρόπο να σου επιβάλει τους σκοπούς της.
Κάπως έτσι, γινόμαστε εμείς το όνειρο και η ζωή το υπoκείμενο, και η κάθε αλήθεια πραγματώνει μια υπέροχη άβυσσο…
Στιγμές…Συναισθήματα....
Τελικά ίσως εκεί να κρύβεται η μεγαλύτερη γοητεία της ζωής....
Οταν οι γλυκιές αναμνήσεις έρχονται να σου υπενθυμίσουν πως το ταξίδι δεν έχει τελείωσει και οτι μπορείς να το κάνεις ακόμα πιο όμορφο...
2 σχόλια:
Ναι μπορω να κανω το ταξιδι
πιο ομορφο..
οταν θα εχω βρεθει..
οταν θα παψουν οι φωνες
και το μονο που θα ακουγεται
θα ειναι η σιωπη
σαν με χτυπα ισσοροπωντας
επανω στις χορδες της ψυχης μου..
τα φιλια μου
φιλη μου..;)
Είναι κάποιες νύχτες που οι αναμνήσεις μας μεταμορφώνονται σε όνειρα. Στιγμές που χάθηκαν κι έκλεψαν κάτι από σένα κι από μένα. Στιγμές που τις αναπολείς κι αναρωτιέσαι, ήταν όνειρο; Ποια πραγματικότητα μπορεί να μετρηθεί μαζί του; Όσο και να τη ζυγίζουμε, πάντα λειψή θα μας βγαίνει. Ύπουλα κρυμμένες αναμνήσεις του χθες, νοσταλγίες χωμένες κάτω από μυριάδες σήμερα, πετάγονται όταν τις νόμιζες για πάντα νεκρές για να σου θυμίσουν ότι είναι εκεί και πάντα θα μείνουν, για να σου θυμίζουν το χθες που ξέχασες...
Δημοσίευση σχολίου