Τρίτη, Ιουλίου 13, 2010

ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΔΕ ΖΟΥΝ ΣΤΗ ΓΗ... ΓΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΔΕ ΤΟΥΣ ΤΟ ΧΡΕΩΝΩ...

Κοιτάζω γύρω μου και βλέπω τη ζωή να περνάει σαν το εξπρές.

Σου έχει τύχει ποτέ να φοβάσαι μήπως μετά από χρόνια γυρίσεις να κοιτάξεις πίσω και δεις φλας μπακ ότι δεν έζησες;
Όχι τα όνειρα σου.
Δεν έζησες το σήμερα γιατί σκεφτόσουν το αύριο. Μόνο που το αύριο που είχες ονειρευτεί δεν ήρθε ποτέ όπως το φανταζόσουν και εσύ δεν έζησες ούτε καν το σήμερα.

Κοιτάζω γύρω μου και βλέπω έναν κύκλο να κλείνει.

Κόποι τόσων χρόνων να μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα. Είναι εκεί, είναι τα όνειρα σου, μα πλέον δεν είναι τίποτα αρκετό για να ζήσεις το σήμερα.
Πάλεψες με νύχια και με δόντια..... Μόνο που πλέον θα μοιράσεις τις δυνάμεις σου... Θα δώσεις τις μισές στο σήμερα και τις υπόλοιπες.....

Το αύριο δεν μένει πια εδώ.
Μετακόμισε στον τελευταίο όροφο, εκεί που είναι δύσκολο να φτάσεις....εκεί που θα έπρεπε να είναι από την αρχή.


Κοιτάζω γύρω μου και βλέπω ένα λάθος.
Όχι από εκείνα που δεν έβλεπα.
Από εκείνα που είναι μπροστά στα μάτια σου, αλλά εσύ τα παραβλέπεις. Ηθελημένα κάνεις πως δεν τα βλέπεις. Και ο χρόνος περνά. Περνά, μα το λάθος δυναμώνει. Σου κατατρώει τη ζωή. Τη ζωή που ήθελες να ζήσεις. Δεν ζεις γιατί αρνείσαι να δεις το λάθος. Ή μάλλον το βλέπεις και προσπαθείς να το διορθώσεις.
Αλλά είναι αργά πλέον.... δεν διορθώνεται.

Και εσύ μένεις με το λάθος και την προσωρινή ζωή μισή....

Κοιτάζω δίπλα στο προσκεφάλι μου και βλέπω ένα μωρό.
Ένα αγγελούδι να κοιμάται μακάρια....
Το αγγελάκι που ανέκαθεν ονειρευόμουν....
Ένα μωρό που βρίσκεται δίπλα μου τα τελευταία 4 χρόνια κι όμως μου λείπει τόσο πολύ....

Ένα μωρό που ίσως ονειρεύτηκε το αύριο μαζί μου, αλλά δεν έζησε το σήμερα. Ένα μωρό που σχεδίασε τη ζωή του με οδηγό εμένα, μόνο που χαθήκαμε στο δρόμο....
Δεν είναι και εύκολος ο προσανατολισμός βλέπετε....
Ιδίως αν περπατάς σε δύσβατα μονοπάτια....



ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΔΕ ΖΟΥΝ ΣΤΗ ΓΗ...

ΓΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΔΕ ΤΟΥΣ ΤΟ ΧΡΕΩΝΩ....

αναγκάζονται να παλεύουν με την ίδια τη ΛΗΘΗ επειδή τη θεωρούν ύβρη για όσους πλήγωσαν ή έχασαν. Εκείνοι που αντί να ξεχάσουν, προτιμούν να εκδικηθούν τον ίδιο τους τον εαυτό και πολιτογραφούνται κάτοικοι της κόλασης....

Λοιπόν....

Καλημέρα Κόλαση...

Δεν υπάρχουν σχόλια: