Στέρεψε ο νους σαν θέριεψε της θλίψης η μανία

Είναι αυτή η ίδια αποφράδα ημέρα που νομίζω ότι δεν αντέχω άλλο πόνο

Με χτυπάει σαν τρικυμία στη ψυχή

Μου κατακαίει η φωτιά της θλίψης την καρδιά

Είναι αυτές οι μέρες που είναι τόσο σκοτεινές και τόσο μοναχικές

Ακόμα μια μέρα χωρίς εσένα

Ακόμα μια μέρα που κοιτάζω την αγκαλιά μου στον ύπνο μου και σε αναπολώ

Μόνο εκεί μπορώ να σε έχω αλλά κι εκεί ακόμα μ' έχεις εγκαταλείψει μωράκι μου

Πιάνομαι από τη σιωπή και ταξιδεύω πάνω απ'τα συννεφα μήπως και σε φτάσω μήπως κι αντικρύσω το χαμόγελο εκείνο που μου χάρισες αλλά εσύ όλο μου φεύγεις κι όλο τρέχεις μακρυά μου

Μη μου φεύγεις

ο προορισμός μου είσαι μονο εσύ

το τέρμα είμαι εγώ...

Με ξέχασα στο παρελθόν
Τρέμω από πόνο...
Μη με ξεχνάς μωράκι μου έλα ξανά στα όνειρα μου να φωτίσεις τις άδειες μέρες μου
Κοιτάω στον καθρέπτη της ζωής μου και βλέπω ερείπια

Γκρεμισμένες ελπίδες και χαρές ποτισμένες με δάκρυ

Αόρατο δάκρυ, που ποτίζει τον ουρανό μου και σκεπάζει τον ήλιο και τ’ αστέρια μου

Είναι τραγικό να προσπαθείς να ζωγραφίσεις στο σκοτάδι....

ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ...