ΣΑΝ ΤΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ ΕΤΣΙ & ΟΙ ΑΓΑΠΕς....

Καμμια φορά η μοίρα μας παίζει περίεργα παιχνίδια, τα δικά της οπως πάντα
Στέλνει στο δρόμο μας έναν καλό υποτιθέμενο άγγελο να μας παρεκκλίνει απο την πορεία μας, τη φρενήρη κατηφόρα των σκέψεων μας...

Κουράστηκα να υποκλίνομαι σε ψεύτικες υποσχέσεις - σε λόγια που παρέμειναν απλά λόγια-
από πράξεις ουσιαστικές έχω ανάγκη
Κουράστηκα να αφήνομαι στις παροδικές χαρές και στα περιστασιακά χαμόγελα
Είδα ανθρώπους που θεωρούσα μέχρι χθες....σημαντικούς για μένα να με απογοητεύουν...
Να μου γυρνάνε την πλάτη για μία ακόμα φορά, να εκμεταλλεύονται στο έπακρο τα συναισθήματά μου
Να μου τάζουν παλάτια με τα λόγια τους -που ποτέ δε ζήτησα- ...
αλλά τα χέρια τους...άψυχα και το κορμί τους μαρμαρωμένο,
χωρίς τύψεις,
χωρίς ενοχές...
έτσι απλά επειδή είναι συνηθισμένοι να παίζουν ρουλέτα με τις ανθρώπινες ψυχές....
& τις δικές μου ευαισθησίες...
Να μου τραβάνε αιφνιδιαστικά το χαλί κάτω από τα πόδια...

Κάποτε έδωσα μια υπόσχεση στον εαυτό μου που δυστυχώς δεν κατάφερα να κρατήσω...
να μην αφήσω πλέον κανέναν μα κανέναν να δει......

ΟΧΙ

δε πρόκειται να το διαιρέσω άλλο... επειδή θέλω να το διατηρήσω στο ακέραιο...
βάλε τη φαντασία σου να δουλέψει μήπως και καταλάβεις τι έχασες...
αν είσαι σε θέση να καταλάβεις δηλαδή...
Θα έπρεπε να έχω συνηθίσει την επανάληψη, αλλά όχι δυστυχώς... όχι έτσι...
Αλλά αυτή η φορά θα είναι και η τελευταία ...
Δεν μπορώ να συγχωρώ ανθρώπους που δεν αξίζουν την συγχώρεση μου...

Δε ξεχνάω ποτέ ότι στην πολύ δύσκολη & πρόσφατη περιπέτεια της ζωής μου... έτυχε να είσαι δίπλα μου... τόσο μακρυά μου - αλλά δίπλα μου - ο τελευταίος ίσως άνθρωπος που θα περίμενα, επειδή ήρθες έτσι απρόσμενα στη ζωή μου και άλλο τόσο απρόσμενα βγήκες... χωρίς μία εξήγηση...

Δύσκολα φεγγάρια έκανα παζάρια λύπες & χαρές...
μου έκοψαν τα χέρια....
μια σου λέξη μόνο...
μόνο μία.....
και....

ΘΕΛΩ ΠΙΣΩ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΕς ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ....

Ας μην είναι αργά αν ποτέ σου το δεις αυτό το κομμάτι, επειδή αν ποτέ το δεις... τότε θα καταλάβεις όλα τα ανείπωτα... για όλες τις ευθύνες που λες ότι σου έριξα...
εσύ τράβηξες αναγκαστικά το φρένο, εγώ υπέθεσα απλά ότι έπρεπε να κατέβω....


κουράστηκα να μου κάνετε πάσα τις δικές σας ενοχές... και επιφυλάξεις...
σταθείτε στο ύψος σας,
αναλάβετε τις ευθύνες σας,
πείτε αυτό που πρέπει να πείτε επιτέλους,
και τι έγινε κι αν δεν έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα?
τουλάχιστον ξέρεις ότι έπαιξες το παιχνίδι μέχρι τέλους σύμφωνα με τους κανόνες του

Καμμιά αλήθεια δεν έχει τη δύναμη να πληγώσει τόσο πολύ...
παρά μόνο το ψέμα...

Λόγια δίχως νόημα ...

Λόγια χαμένα...

Δεν ξέρω τι πληκτρολογώ...
Όλα πάνε από μόνα τους,
όλα ....κυλάνε πλέον διαφορετικά....

ΘΑ ΜΕΙΝΕΙΣ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ
ΣΑΝ ΛΑΘΟΣ ΔΙΚΟ ΜΟΥ


MEA CULPA