Ενα απο τα συναισθήματα που με διακατέχει πολύ έντονα αυτές τις μέρεςΚαι δε νιώθω άσχημα να μιλήσω σε 1ο πρόσωπο,άλλωστε απο μικρό παιδί είχα την κακιά συνήθεια να λέω τα πράγματα με το όνομά τους....
Σαν ένα είδος προσωπικής χρεωκοπίας το νιώθω...
Ισως να φταίνε και οι great expectations που διαψεύστηκαν οικτρά & πάλι στη συνέχεια
Επενδύεις και αποθησαυρίζεις ανώφελα... αφού έρχονται απο παντού οι μολώτοφ και βάζουν φωτιά στα...πάντα... πως να καλυφθείς..? τα χέρια δε φτάνουν να αποκρούουν ουτε καν τις σφαλιάρες...
Κι ο φύλακας άγγελος μου...βρήκε την ώρα κι αυτός να βγει σε άδεια...
Με κούρασαν τα παιχνίδια της κολλητής μου ...της Ζωής.... τρέχει τα γεγονότα με 1000 κι εγώ πρέπει υποτίθετε να τα προλάβω...?
Με κούρασαν των λαθών μου οι συνέπειες....
Mε κούρασαν και τα πρέπει....
Ποιο αλήθεια, αξίζει περισσότερο.... το ΠΡΕΠΕΙ το ΜΠΟΡΩ ή το ΘΕΛΩ;
Ολη μου τη ζωή σχεδόν θυμάμαι να αποτίω φόρο τιμής στα πρέπει...
για τα ΘΕΛΩ μου όμως κανένας από όλους όσους με περιβάλλουν και υποκρίνονται πως μ'αγαπάνε δεν έδωσε σημασία...
Κι ενώ ξαναγυρίζω στα πρέπει που καραδοκούν να με πνίξουν κυριολεκτικά...ασυναίσθητα σπαράζω για τα ΘΕΛΩ που δεν πρέπει να Θέλω....
Και κανείς δε με ρώτησε ποτέ αν ήθελα να γεννηθώ...
Κανείς δε με ρώτησε ποτέ...
αν Μπορώ ν'αντέξω όσα μου είχε γράψει η ρημάδα η ειμαρμένη... και μη μου αναφέρετε προηγούμενο δημοσίευμα ότι ο θεός δε σου στέλνει περισσότερα απο αυτά που μπορείς ν αντέξεις... γιατί θα πάρω φόρα και θα βαράω το κεφάλι μου στον τοίχο....
Ένα πράγμα έχω εμπεδώσει καλά τελικά
Οτι τα όλα τα "πρέπει" ... είναι η τέλεια δικαιολογία για να αποκρύψουμε απο τον εαυτό μας και τους άλλους, την αποτυχία των Θέλω μας....
3 σχόλια:
Ποτέ μα ποτέ, να μη νοιώθεις ότι χρεωκόπησες. Ακόμα κι αν όλοι οι άλλοι σου λένε ότι έτσι έχουν τα πράγματα, εσύ να πατάς γερά, να σηκώνεις το κεφάλι ψηλά, να τους κοιτάς κατάματα και να φωνάζεις μ' όλη τη δύναμη ης ψυχής σου και όχι των χειλιών σου, ΟΧΙ.
Είμαι εδώ ακόμα. Ζω κι όσο ζω θα αγωνιζόμαι. Για ότι θέλετε και για ότι θέλω εγώ. Για τα όνειρα που έκανα μόνη και κρυφά από όλους εσάς. Γι' αυτά θα παλέψω. Θα τακτοποιήσω τα πρέπει μου και θα ζήσω για τα θέλω μου. Γιατί δυστυχώς έτσι έχουν τα πράγματα. Τα θέλω και τα πρέπει υπάρχουν και καταλαμβάνουν το καθένα από μια πλευρά του ζυγού της ζωής μας. Όταν ο ζυγός ισορροπεί, ισορροπούμε κι εμείς. Αν όμως αλίμονο αρχίζει να γέρνει επικίνδυνα από τη μια μεριά, τότε υπάρχει άμεσως κίνδυνος ο ζυγός να ανατραπεί και όλα να σκορπίσουν.
Μέτρον άριστον που έλεγε κι ο συμπατριωτής μας.
Και να θυμάσαι. Όποτε παίρνει άδεια ο φύλακάς σου, θα σε περιμένω με μια κούπα ζεστό καφέ και γλυκό του κουταλιου.
Για να αγωνιστείς φιλαράκι... χρειάζεσαι και τα κατάλληλα όπλα... Υγεία πρώτα απ'όλα & έπειτα θέληση και δύναμη...
Ξέρεις κάποια από αυτές τις κυρίες να μου... περισσεύει...? μ'εχουν εγκαταλείψει παντελώς... αλλά εσύ με ή χωρίς το φύλακά μου ετοίμασε το λουμίδη...
Δημοσίευση σχολίου