Σάββατο, Σεπτεμβρίου 15, 2012

ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΓΚΑΛΙΑ


Σήμερα έκανα την υπέρβαση για ΕΣΕΝΑ

για να είσαι καλά  ΕΣΥ 
για να μην πονάς   ΕΣΥ

& για εμένα τίποτα.....

Το πιθανότερο είναι ότι ποτέ δε θα το μάθεις....
και ίσως να σε φέρω σε δύσκολη θέση  με τις  μετέπειτα  πράξεις μου

όμως είναι πάρα πολύ για εμένα 
και πιο πάνω από εμένα

ΝΑ ΠΡΟΣΠΟΙΟΥΜΑΙ

ότι είμαι καλά ενώ δεν είμαι
ότι χαμογελάω ενώ μέσα μου υποφέρω

Τόσο χρόνια μετά από εσένα , ψάχνω να βρω λιμάνι να αράξω 
αλλά μάταια....
πάντα ξεπετάγεσαι σαν τον ύφαλλο μέσα στην θύελλα των συναισθημάτων μου, που σημείο αναφοράς έχουν πάντα ΕΣΕΝΑ...

και τώρα πάλι ξανά τα ίδια....

ούτε ένα δάκρυ για εκείνον...
θαρρείς και η ψυχή μου τα κρατάει όλα παρακαταθήκη για εσένα

Κάπου εδώ πρέπει να πούμε αντίο...
να μαζέψω τα κομμάτια μου
περισσότερα από κάθε άλλη φορά
και να τα πετάξω στην κόλαση

επειδή ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ να είσαι απούσα παρουσία στη ζωή μου 
δεν αντέχω να μιλάμε για οτιδήποτε άλλο εκτός από ΕΜΑΣ


άφησε με να φύγω, τώρα που μπορώ &  αναπνέω ακόμα.....


Όλη η ζωή μου μοιάζει μ' ένα ψέμα
ψέμα που δεν ντρέπομαι να πω,
όλη η ζωή μου κόκκινη σαν αίμα
δίχως το δικό σου σ' αγαπώ

Όλη η ζωή μου φύλλο στον αέρα
χάρις στο δικό σου το κορμί,
όλη η ζωή μου άλλη μια πρεμιέρα
που κανείς δεν ήρθε για να δει

Δεν έχω αγκαλιά 
μου λείπουν τα δικά σου τα φιλιά,
πεθαίνω στην ιδέα πως δε θα γυρίσεις πια



το τραγούδι που μου αφιέρωσες ΔΙΚΟ ΣΟΥ...
ακόμα ψάχνω το λόγο της αφιέρωσης σου...


ΑΝ ΠΟΤΕ ΣΟΥ ΝΙΩΣΕΙς ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ 

Σ΄ΑΓΑΠΗΣΑ....

ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ 

ΔΕ ΞΕΡΩ ΑΝ ΘΑ ΖΩ.......


Δεν υπάρχουν σχόλια: