ΑΝΑΘΕΜΑ.....

Αυτή η μαγεία εκεί ψηλά στον ουρανό
όχι δεν αντέχεται με τιποτα κι απόψε

Νιώθω μια κατάρα να με βαραίνει κάθε που σηκώνω τα μάτια  μου εκεί ψηλά
όταν σκέφτομαι πως....
όπου και να κρυφτώ....  ο έρωτας έρχεται και με βρίσκει.....

εδώ και καιρό ψάχνω τους λόγους για τους οποίους έχω επιλέξει και εξαρτηθεί από κάποιους ανθρώπους και ορισμένες συμπεριφορές.... κι απαντήσεις  συνειδητά....δεν έχω.....

Θέλω να περπάτησω ξανά τον δρόμο τον λιγότερο ταξιδεμένο.....

Ναι ίσως  είναι  πιο καλή η μοναξιά, για την εσωτερική μου ασφάλεια & ψυχική γαλήνη, όταν όλα γύρω μου  είναι αβέβαια κι επισφαλή....

Θέλω  να απομακρυνθώ τελείως από τους  ανθρώπους που με  κάνουν να νιώθω μία από τα ίδια....
Θέλω τα μοναδικά και ανεπανάληπτα....
Θέλω πίσω εκείνες τις στιγμές που η ψυχή και η καρδιά μου γεύτηκαν το απόλυτο....

Ανάθεμα...
την ώρα και τη στιγμή....


Θέλω απάντηση στην αέναη απορία μου......

Μέχρι πότε θα χάνω την αυτοσυγκέντρωσή μου και την ισορροπία μου κάθε φορά που κάποιος με χρειάζεται

ή κάθε  που ερωτεύομαι σφόδρα;