ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥΔΙ...

Είναι από αυτές τις στιγμές που το μυαλό σταματάει, τα χέρια παγώνουν και η ρημάδα η ψυχή έχει ένα απύθμενο -χαοτικό- βάθος...

Μόνο τα μάτια μου προδίδουν ότι είμαι ζωντανή ακόμα & αυτό επειδή τα δάκρυα δραπετεύουν από τα μάτια μου.

Είναι από την ψυχή μου - μόνο για εσένα -

Ο πόνος είναι ίδιος κάθε φορά ξέρεις...
Φέρνω στο μυαλό μου εκείνες τις εφιαλτικές στιγμές και πάντα αναρωτιέμαι αν θα μπορούσα να κάνω κάτι περισσότερο για να σε κρατήσω...
Μου λείπεις αγγελάκι μου
σκέφτομαι πόσο διαφορετικά είχα φανταστεί τη ζωή μας μαζί και τρελαίνομαι

Κάποιες φορές τα βάζω ακόμα με τον εγωϊστή το Θεό που σε πήρε κοντά του, άραγε αυτός σε χρειαζόταν περισσότερο από εμένα;
Κι εσύ Θεέ μου; Δε με ακούς ή απλώς με αγνοείς και δεν προλαβαίνεις να διορθώνεις και να επεμβαίνεις τις στιγμές που πρέπει ;
Κάποτε είχα ακούσει οτι, αλoιμονο μη σου δώσει ο Θεός όσα μπορείς ν'αντέξεις!
Που να ήξερα πόση αλήθεια θα έκρυβαν αυτά τα λόγια!

Να μπορούσα να σε κρατήσω μια στιγμή μόνο στην αγκαλιά μου....κι ας πέθαινα την αμέσως επόμενη....