Πάλι ξαναγύρισε απειλητικός...
Είναι η επαίτειος άραγε..?
Είναι οι τυψεις μου.....
Μακάρι να μπορούσα να βρώ την άκρη..
Ηλπιζα πως θα ήταν αλλιώς...ότι θα τον κέρδιζα στο φετινό παιχνίδι... όμως δυστυχώς για ακόμα μια φορά ξεγελάστηκα...
Εισβάλλει στον ύπνο μου εδω και μερικές εβδομάδες και με κοροϊδεύει...ξανά και ξανά....
Χαμογελάει ειρωνικά... ΚΟΙΤΑΞΕ ΜΕ...εδώ είμαι
Κι εγώ να παλεύω σε μια ακόμα χαμένη μάχη...
Πιο μόνη και πιο ξεχασμενη απο ποτέ....να υποκρίνομαι στον ίδιο μου τον εαυτό ότι όλα είναι καλά... Είναι...? ή του επέτρεψα να πάρει τετοιες διαστάσεις που μου είναι αδύνατον πλέον να τον ελέγξω....
31 Μαρτίου...η δικιά μου εφιαλτική αποφράδα ημέρα...και είναι τοσο μα τόσο κοντά...
Ας μπορούσα να ονειρευτώ... μια ακόμα φορά μόνο μία...εκείνο το Καρουζελ.....
Ας τολμούσε κάποια να μου πει ειλικρινα τι απέγινες..να ηρεμησει πια η ψυχη μου...
Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΙΔΙΕς ΟΙ ΕΠΙΘΥΜΙΕς & ΤΑ ΑΝΕΦΙΚΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ.....
1 σχόλιο:
Αγγελάκι έγινε καλή μου! Αγγελάκι και σε κοιτάει, σε προσέχει... Χαίρεται όταν χαίρεσαι και λυπάται μαζί σου!... Σκούπισε τα μάτια λοιπόν και χαμογέλασέ της. Λάμπει πιο πολύ το χαμόγελο πίσω από βουρκωμένα μάτια. Μη ξεχνάς, αλλά μην υποφέρεις. Χαμογέλα της! Δε βλέπεις που σου χαμογελάει ευτυχισμένη;
Δημοσίευση σχολίου